ବଲାଙ୍ଗୀର :
ସରକାରୀ ନିଷ୍ପତ୍ତିର ମୂଲ୍ୟ କେବଳ ତାହାର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ନୁହେଁ, ବରଂ ତାହାର ସମୟୋପଯୋଗିତାରେ ନିର୍ଭର କରେ। ବିଶେଷକରି ଛାତ୍ରଛାତ୍ରୀଙ୍କ ସୁରକ୍ଷା ଭଳି ସମ୍ବେଦନଶୀଳ ପ୍ରସଙ୍ଗରେ ବିଳମ୍ବିତ ନିଷ୍ପତ୍ତି ଅନେକ ସମୟରେ ନିଷ୍ପତ୍ତିର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟକୁ ହିଁ ପ୍ରଶ୍ନବିଦ୍ଧ କରିଦିଏ।
ଜିଲ୍ଲାରେ ରେଡ୍ ଆଲର୍ଟ ଜାରି ହୋଇଥିଲା। ପ୍ରବଳ ବର୍ଷାର ଆଶଙ୍କା ପୂର୍ବରୁ ଥିଲା। ତଥାପି ସ୍କୁଲ ଛୁଟି ଘୋଷଣା ସକାଳ ୧୦ଟା ପରେ ସାର୍ବଜନୀନ ହେଲା। ସେତେବେଳକୁ ପିଲାମାନେ ସ୍କୁଲରେ, ବସ୍ ରାସ୍ତାରେ, ଅଭିଭାବକ ନିଶ୍ଚିନ୍ତ ଏବଂ ଶିକ୍ଷକମାନେ ଦାୟିତ୍ୱରେ। ତେବେ ଏହି ଘୋଷଣାର ପ୍ରକୃତ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ କ'ଣ ଥିଲା? ବିପଦ ଏଡ଼ାଇବା, ନା ବିପଦ ପରେ ଦାୟିତ୍ୱର ଔପଚାରିକତା ପୂରଣ କରିବା?
ପ୍ରଶାସନ ଯଦି ପାଣିପାଗ ବିଭାଗର ସତର୍କ ସୂଚନା ଆଧାରରେ ନିଷ୍ପତ୍ତି ନେଇଥିଲା, ତେବେ ସେହି ଘୋଷଣା ପୂର୍ବରୁ କାହିଁକି ହେଲା ନାହିଁ? ଆଉ ଯଦି ପରିସ୍ଥିତି ସକାଳେ ହଠାତ୍ ବଦଳିଗଲା, ତେବେ ସେଥିପାଇଁ ସ୍ପଷ୍ଟ ତଥ୍ୟ ଜନସାଧାରଣଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ରଖାଯିବା ଉଚିତ୍ ଥିଲା। ନୀରବତା କେବେ ବି ସ୍ୱଚ୍ଛତାର ପରିଚୟ ନୁହେଁ।
ସୁଶାସନର ଅର୍ଥ କେବଳ ଫାଇଲରେ ଦସ୍ତଖତ ନୁହେଁ; ସଠିକ୍ ସମୟରେ ସଠିକ୍ ସୂଚନା ସଠିକ୍ ଲୋକଙ୍କ ପାଖରେ ପହଞ୍ଚାଇବା ମଧ୍ୟ ସେତିକି ଜରୁରୀ। ବିଳମ୍ବିତ ଘୋଷଣା କେବଳ ପ୍ରଶାସନିକ ସମନ୍ୱୟର ଅଭାବକୁ ଦର୍ଶାଏ ନାହିଁ, ବରଂ ଜନବିଶ୍ୱାସକୁ ମଧ୍ୟ ଦୁର୍ବଳ କରେ। କାରଣ ଜନସାଧାରଣ ନିଷ୍ପତ୍ତିର ଅପେକ୍ଷା କରନ୍ତି ନାହିଁ—ସେମାନେ ସମୟୋପଯୋଗୀ ନେତୃତ୍ୱର ଅପେକ୍ଷା କରନ୍ତି।
ସୁରକ୍ଷା ସମ୍ପର୍କିତ ନିଷ୍ପତ୍ତିରେ "ବିଳମ୍ବ" ଶବ୍ଦର କୌଣସି ସ୍ଥାନ ନାହିଁ। କାରଣ ବିପଦ କେବେ ନୋଟିସ ଦେଇ ଆସେନି। ତେଣୁ ସୁରକ୍ଷାର ନୋଟିସ ମଧ୍ୟ ବିଳମ୍ବରେ ଆସିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ଏହି ପ୍ରଶ୍ନ କୌଣସି ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ ନୁହେଁ; ଏହା ଏକ ପ୍ରଶାସନିକ ବ୍ୟବସ୍ଥାକୁ। କାରଣ ଗଣତନ୍ତ୍ରରେ ସମାଲୋଚନା ବିରୋଧିତା ନୁହେଁ, ବରଂ ଉତ୍ତରଦାୟିତ୍ୱର ଆଇନା।
ପ୍ରଶାସନ ଯଦି ପ୍ରକୃତରେ ଜନସ୍ୱାର୍ଥକୁ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ପ୍ରାଥମିକତା ଦେଉଛି, ତେବେ ଆଗାମୀ ଦିନରେ ଏପରି ନିଷ୍ପତ୍ତି କେବଳ ନିଆଯିବ ନୁହେଁ—ସମୟରେ ନିଆଯିବ। କାରଣ ସୁରକ୍ଷାର ମୂଲ୍ୟ ସେତେବେଳେ ହିଁ ଥାଏ, ଯେତେବେଳେ ସେହି ସୁରକ୍ଷା ସମୟରେ ପହଞ୍ଚେ; ବିଳମ୍ବିତ ସୁରକ୍ଷା ଅନେକ ସମୟରେ କେବଳ ଏକ ଔପଚାରିକତାରେ ପରିଣତ ହୋଇଯାଏ।
